Hasan AZKIRAN


GEMLİKLİ BİR BAYAN ŞAİRİMİZİ TANIYALIM

GEMLİKLİ BİR BAYAN ŞAİRİMİZİ TANIYALIM


GEMLİKLİ BİR BAYAN ŞAİRİMİZİ TANIYALIM

       Merhaba değerli okurlarım.

       Her zaman olduğu gibi bugün de yine sizleri Gemlikli yaşayan bir bayan şairimiz ile tanıştırmak istiyorum.

      Bu şairimiz ile Gemlik Haber gazetemizin bana verdiği Dosta Doğru Köşemde, geçmişte ve de halen hayatta olan şair ve yazarlarımızı tanıtmaktayım.

       Gazetemizi okuyan her gönül dostum gibi aşağıda özgeçmişini sunduğum hanımefendi de benim köşemi okumuş ve benimle görüşmek istedi. 

       Bundan birkaç gün önce gazetede buluştuğumuz da; BU VATAN BİZİM   imzalayarak verdi. Hem kitabını almaktan ve hem de Gemlikli bir bayan şairimizle karşı karşıya gelmekten çok mutlu oldum.

      Esasında Kars ilimizin Sarıkamış ilçesinde doğmuş ve zaman süreci içerisinde de Gemlik ilçemize gelerek yerleşmiş ve Gemlikli olmuş bu hanım efendi bakın kısa öz geçmişinde kendisini nasıl anlatıyor, ayrıca “BU VATAN BİZİM” isimli bir şiirinde kazandığımız İstiklali de nasıl anlatıyor, birlikte okuyarak şairimizi tanıyalım.

     Bu vesile ile tüm Gemlik halkımıza, yöneticilerimize, gönül dostlarımıza önce sağlık, mutluluk, saygı, sevgi ve muhabbetlerimi sunuyor, gelecek sayımızda yine bir ünlümüzü tanımak üzere hoşça kalınız efendim.

HASAN AZKIRAN

 

     ŞAİR LATİFE GÜLMEZ DİKMEN KİMDİR ?

     Şair Latife Gülmez Dikmen 1952 yılında Kars ilinin Sarıkamış ilçesinde dünyaya gelmiştir.

    İlkokulu Fevzi Çakmak İlkokulunda okumuş, Ortaokulu da Sarıkamış da bitirdikten, Kars Sağlık okuluna devam etmiş ve bu okulu bitirdikten sonra,

Bursa ya gelerek, kaydolduğu Bursa Sağlık Kolejini bitirmiştir.

    12 yıl Kars ve çevresinde görev yaptıktan sonra, Gemlik ilçemizin Küçük kumla Sağlık ocağına tayin olmuştur.

    Gemlik Küçük kumla sağlık ocağında 13 yıl görev yaptıktan sonra emekli olmuştur.

    Bu arada boş durmamış şiir yazmaya da devam etmiştir. Şairimizin bir çok dergide şiirleri yayınlanmıştır.

    1997 de Öner Sanat Dergisinden onur belgesi alan Latife Gülmez Dikmen

ÖNER dergisinin 1997 de çıkardığı Şiir Antolojisinde yerini alırken, “Şiirimizde

Bayrak” isimli Şiir Antolojisinde de yeriniş almıştır.

    1999 da “ANADOLUM TÜRKİYEM” adında 1 nci kitabını çıkaran şairimiz bu kez de “BU VATAN BİZİM” isimli kitabını yayımlamıştır.

    Evli ve 3 çocuk annesi olan Latife Gülmez Dikmen halen Gemlik ilçemizin Büyük kumla tatil köyünde yaşamaktadır.

ŞAİRİN ESERLERİ:

1-Anadolum Türkiyem (1999)

2-bu vatan bizim (2005)

 

ŞİİRLERİ

BU VATAN BİZİM

Bir destan ki; bu vatan dinledikçe haz verir,    

Her karış toprağından şühedalar yükselir.   

 

Hürriyet sevdasıyla çıktık tozlu yollara,

Yumrukla karşı koyduk, çarpan sert kayalara.

 

Bu vatan bizim çünkü bu destanı yarattık,

Yoğurduğumuz harca kanlarımızı kattık.

 

Al çektik, göndere beyaz kırmızı süsü,

Tarihime şan veren şehidimin örtüsü.

 

Ninelerin cephede karnı aç, yalın ayak,

Katıksız ekmeğine yurt sevgisi katarak.

 

Bir ateşten çemberdi yurdumun dört bir yanı,

Sardı bütün ulusu söndürme heyecanı.

 

Tüyü bitmemiş yavru sızlanırken beşikte,

Şehit düştü, babası bekliyorken tetikte.

 

Alnımızda çizgiler, zaferlerin izidir,

Daldığımız o umman İstiklal denizidir.

 

İçimizdeki ateş yanardağlar misali,

Canımız pahasına koruruz İstiklali.

 

Aşkı hep içimizde o ne büyük azim,

Arz şühedaya düşmesin ki; bu vatan bizim.

  Latife Gülmez DİKMEN/GEMLİK 

…………………..X………………….

 

GELECEĞİN HESABINI TUT KIZIM

 

Ellerimi açıp, bir ah edersem,

İnan ki hiç İflah etmezsin kızım.

Yarınların çok karanlık bilesin.

Mahşerde yanacağını bil kızım.

 

Nasıl haykırdığını bir hatırla…

O dilini kesecekler satırla.

Kalbimi kırdın sert bakışlarınla.

Yarın gözlerin kör olacak kızım.

 

İlk göz ağrım diye sevgi duyardım.

Uyumaz, beşiğini ben sallardım.

Oysa Yanılmışım çok geç uyandım.

Bilerek ateşini yaktın kızım.

 

Sokakta görsem hiç tanımam seni.

Zira hep tepelerde gördün kendini.

Son anında da görmedin anneni.

Gözleri açık veda etti kızım. 

 

Günler, aylar, yıllar geçip gidiyor.

Hain Haykırışın, unutulmuyor.

Bana kimse asla hesap sormuyor.

Geleceğin hesabını tut kızım.

            Hasan AZKIRAN/GEMLİK

           28 Ekim 2020 Çarşamba

                   Saat 16.30 

…………………….X……………………….

      

TÜRK BAYRAĞI YÜCEDİR 

NEREDE KOMUTANLARIMIZ ?

Avrupada adımızı duyurmaya başladık.

Galatasaray Real Madrid maçında 

büyük kupayı aldık.

Tarihlerde, savaşlarda olduğu gibi,

Futbolda da nam saldık.

İki bin  yılında da şanımız, dillere destan oldu.

Bir çok yabancı takımları, her maçta yeniyoruz.

Ama, bayrağımıza basıyorlar !!!...

Nerede komutanlarımız ?

 

Yüreğimiz, “kazandık, yendik” diye çarparken,

Sevincimizden gözyaşlarımız akarken, 

Kupa sevinciyle herkes sokaklara koşarken,

Bayrağımız yere serildi, kimse görmedi !

Nerede savcılarımız ?

 

Bir maç golü Şanlı Bayrağımızdan üstün mü !!!

Yoksa Türkler, Şanlı Bayrağımıza küstü mü ?

Nice canlar gitmiş, kanlar akmış,

Şehitler verilmiş o Bayrağım için…!

 

Maçtan sonra yere yayıldı,

Üzerine oturuldu, Ay yıldızına basıldı…

Neden bir ses, bir tepki yok ?

Nerede komutanlarımız ?

 

O şehitler, o şühedalar var ya,

Bayrağıma basılırsa kan ağlar !

Şanlı Bayrağım yere yayılmasın …

Titrer o ulu dağlar !

 

Maçların önemi yoktur ama,

Bayrağım her şeyden kutsal !

Kimse onun üzerine oturamaz !

Basamaz…bunma hakkı yok !!!...

Nerede komutanlarımız !!!!.???

      Gülşen SALDIRANER/GEMLİK

……………………X…………………

ANAM  

Martın  yirmi beşi durmuştu zaman

Sözün bittiği yer çok acı anam

Yürek yangınlarda  durmuştu zaman

Sözün bittiği yer çok acı Anam

 

Elli yıllık evim  bir anda söndü

Unutulmaz o an ne acı gündü

Sanki çocukluğum yaşanan dündü

Sözün bittiği yer çok acı Anam

 

Yıllarca hasrettin nazlı kuzuna

İsyan etmedin hiç alın yazına

Kavuştun sonunda Şehit yavruna

Sözün bittiği yer çok acı Anam

 

Anamdı her zaman başımın tacı

Analar görmesin Dünya’da acı

Bir ömür dinmedi solunda sancı

Sözün bittiği yer çok acı anam

Günver KORKMAZ/BURSA

……………………X…………………

YURDUMUN ÖĞRETMENLERİ 

Dağına taşına, 

Yoluna yokuşuna, 

Aşıktır öğretmenim, 

Bir kaşık aşına, 

Gözündeki gizli yaşına, 

Kaderi ile kalır tek başına, 

Boyu kadar kar yağar, 

Yürürken okul yolunda, 

Soğuktan gözünden yaşlar akar,

Yol uzundur, olsun ne çıkar.

Dağ köyünde onca çocuklar,

Bakın ne güzeldir onlar.

Öğretmen hem ana, hem de babadır.

Derki üşümesin bu yavrular,

Otu, ocağı öğretmen yakar.

Hakkı ödenmez dehadır öğretmenler.

Dr.İbrahim Necati GÜNAY/ÜSKÜDAR